Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019

Η "Πρώτη αγάπη" ανοίγει το Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας



 Η Αισθηματική οπερέτα  του Νίκου Χατζηαποστόλου  από  την Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ανοίγει απόψε Σάββατο 20 Ιουλίου το 9ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας.

Η Πρώτη αγάπη είναι η ερωτική ιστορία δύο νέων, ο χωρισμός και το
ξανασμίξιμό τους ύστερα από δεκαπέντε χρόνια. Πικάντικη και γεμάτη χιούμορ,
φωτίζει απροσδόκητες πτυχές της εποχής: Πίσω από τις πασίγνωστες
νοσταλγικές μελωδίες και τους τρυφερούς στίχους των τραγουδιών, αναδύεται η
τολμηρή και μοντέρνα Ελλάδα της δεκαετίας του ’20. Το 1929 είναι μια χρονιά
τομή για τη μεσοπολεμική πραγματικότητα. Θα μπορούσε κανείς να τη
χαρακτηρίσει ως την τελευταία μιας περιόδου σχετικής ανεμελιάς και,
ταυτόχρονα (και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο) την κορυφαία της. Η Πλάκα και η
Καλαμάτα με την αναδυόμενη αστική τάξη, η Αίγλη, το Ζάππειο, ο Απόλλωνας,
το Ώδείο Αθηνών, η καθημερινότητα των φοιτητών γεμάτη πάθη και έριδες
ξεπροβάλλουν ανάγλυφα μέσα από το έργο αναδεικνύοντας μια εποχή τόσο
κοντινή με τη δική μας. Ο κυνισμός και ο ρομαντισμός εναλλάσσονται στις
ερωτικές σχέσεις, τα πάθη ξεφτίζουν και αναθερμαίνονται. Τα ζευγάρια
στροβιλίζονται στους ρυθμούς του βαλς και του φοξ τροτ, με τη διασαλευμένη
αθωότητα της κοινωνίας που επούλωσε τις πληγές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου,
ανίδεης για το τι θα επακολουθούσε.

Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Προμηθέας Αλειφερόπουλος
Ενορχήστρωση – Διασκευή: Μιχάλης Παρασκάκης
Σκηνικά – Κοστούμια: Χριστίνα Σπανού
Κίνηση: Μαργαρίτα Τρίκκα
Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη
Ερμηνεύουν:  Διονύσης Τσαντίνης- Αναστασία Κότσαλη - Λητώ Μεσσήνη - Γιώργος Ρούπας
Μουσικοί: Δημήτρης Τίγκας (κοντραμπάσο), Μάριο Αδρόβερ Πάρδο (κλαρινέτο,
κρουστά), Σταμάτης Πασόπουλος (ακορντεόν)
 Είσοδος δωρεάν.

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2019

9ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας. Το πρόγραμμα των παραστάσεων.



Σηκώνει αυλαία για ένατη συνεχή χρονιά  το Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας το Σάββατο 20 Ιουλίου στην αυλή του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας.
   Το Φεστιβάλ Θεάτρου που οργανώνει η Κοινωφελής Επιχείρηση  του Δήμου Αίγινας φιλοξενεί παραστάσεις θιάσων που περιοδεύουν τούτο το καλοκαίρι σε όλη την Ελλάδα, στοχεύοντας συγχρόνως να προσφέρει ψυχαγωγία και μοναδικές θεατρικές βραδιές  στο Θεατρόφιλο κοινό της Αίγινας.
   Οι παραστάσεις για άλλη μια χρονιά φιλοξενούνται στην αυλή του 2ου Δημοτικού Σχολείου δίνοντας  την ευκαιρία μεγάλης χωρητικότητας θεατών αλλά και καλύτερων συνθηκών για  τους θιάσους που συμμετέχουν.
Το πρόγραμμα  του Φεστιβάλ:
Σάββατο 20 Ιουλίου: Μια παράσταση έκπληξη.  «Η πρώτη αγάπη» από την Εναλλακτική σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σε μια πανδαισία μουσικής του Ν. Χατζηαποστόλου . Η είσοδος είναι δωρεάν.
Σάββατο 27 Ιουλίου: «Το Τάβλι» του Δ. Κεχαΐδη σκηνοθεσία Λ. Γιοβανίδη  με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη και το Γεράσιμο Σκιαδαρέση.
Κυριακή 28 Ιουλίου: «Οδυσσεβάχ» η περιπέτεια του Οδυσσέα μια παράσταση για μικρούς και μεγάλους. της Ξ. Καλογεροπούλου μουσική Δ. Σαββόπουλος, σκηνοθεσία Φ. Σπύρος με τους: Φώτης Σπύρος, Ορφέας Παπαδόπουλος, Νίκος Χρηστίδης, Ευθύμης Τζόρας, Ήρα Δαμίγου, Φλάβιο Νιάγκου.
Τετάρτη 31  Ιουλίου : «Ειδήσεις είναι θα περάσουν» κείμενο Λ. Ελευθερίου σκηνοθεσία Μ.Ντερντέ με τους Άρη Τσάπα, Αν. Παντούση, Γ.  Φραγκίσκος

Παρασκευή 2 Αυγούστου: «Μαρία Πολυδούρη» μια παράσταση για τη ζωή της Μ. Πολυδούρη της Β. Κοψιδά σκηνοθεσία Γ. Νικολαϊδη με τη Φωτεινή Φιλοσόφου
Σάββατο 3  Αυγούστου: «Σίρλεϋ Βαλεντάιν» του Willy Russell, Σκηνοθεσία Αλ. Ρήγα με την Μπέσυ Μάλφα
Κυριακή 4 Αυγούστου: «Τα παράσιτα του παραδείσου» η μουσική και ποιητική παράσταση της Όλιας Λαζαρίδου και της Μελίνας Τανάγρη αφιερωμένη  στο Βίκο Ναχμία.(Η παράσταση θα δοθεί στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας)
 

Παρασκευή 9 Αυγούστου: «Δύο γυναίκες χορεύουν» σε σκηνοθεσία N. Bradic με την Άννα Βαγενά και τη Γιασεμή Κηλαηδόνη
Σάββατο 10 Αυγούστου: «Τρεις φόνοι καμιά κηδεία» σκηνοθεσία Κ.Κυριακού με τον Σπύρο Πούλη, Κ. Αποστολάκη, Κ. Μπιλάλη

Εννέα ενδιαφέρουσες παραστάσεις που αποσκοπούν να καλύψουν όλες τις προτιμήσεις και τα ενδιαφέροντα των θεατών.
Στο αναλυτικό πρόγραμμα που θα κυκλοφορήσει σύντομα αναγράφονται περισσότερα στοιχεία για την ταυτότητα κάθε παράστασης καθώς και οι τιμές των εισιτηρίων.
Η προπώληση των εισιτηρίων θα γίνεται από το Κέντρο Τύπου Αίγινας και το καφέ «Εν πλώ»






Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019

"Η μικρή μας πόλη" στο Θέατρο Λαμπέτη.

     Μετά από πολλά  χρόνια  το αριστούργημα του Θόρντον Ουάιλντερ ανέβηκε  στην ταράτσα  του Θεάτρου Λαμπέτη της οδού Αλεξάνδρας. Στο Θέατρο  που είχε ανέβει τη δεκαετία του '80.
     Το θρυλικό έργο που έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα και έχει ανέβει πολλές φορές – με πρώτη  από  τον Κάρολο Κουν -  επιστρέφει  σε μια καλοκαιρινή σκηνή  θέλοντας να συντροφέψει  τα  βράδια  του θεατρόφιλου κοινού των Αθηνών και όχι μόνο.
    Τα  θερινά  θέατρα  της Αθήνας  που άλλοτε ευδοκιμούσαν και πρόσφεραν μεγάλα θεάματα κυρίως επιθεωρήσεων, σιγά  - σιγά  επιστρέφουν μετά από πολλά χρόνια  που ήταν κλειστά και σκοτεινά.
     Μαζί με  το «Λαμπέτη»  και  το «Δελφινάριο» στο Φάληρο, φέτος ετοιμάζεται να ξαναλειτουργήσει  το «Άλσος» στο Πεδίον του Άρεως με  ένα μεγάλο έργο  των Θ. Παπαθανασίου και Μ. Ρέππα.

Η ταυτότητα  της παράστασης της «Μικρής μας πόλης»
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΙΝΩΣ ΒΟΛΑΝΑΚΗΣ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΛΕΑΣ
«Η Μικρή μας Πόλη» είναι ένας ύμνο στην ζωή, στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στην πολύτιμη αξία της κάθε στιγμής που ζούμε , όσο μικρή και ασήμαντη και αν φαίνεται.
Ο έρωτας, η φιλία, η ενηλικίωση, οι σχέσεις των γονιών με τα παιδιά τους, τα ατομικά και συλλογικά όνειρα της κοινωνίας , η απλή καθημερινή ζωή μιας πόλης, αλλά και όλος ο κύκλος της ζωής των ανθρώπων είναι τα θέματα πού διαπραγματεύεται με γλαφυρό , τρυφερό αλλά και αστείο τρόπο ο τιμημένος με το βραβείο Πούλιτζερ συγγραφέας Θόρντον Γουαϊλντερ σε ένα από τα πιο διάσημα έργα της παγκόσμιας δραματουργίας.
Ο σκηνοθέτης Γιάννης Κακλέας , με οδηγό την ιστορική μετάφραση του Μίνωα Βολανάκη , την θεατρική αφήγηση του Χρήστου Φερεντίνου , την σύμπραξη ενός έμπειρου θιάσου αλλά και με την συμμετοχή αποφοίτων και μαθητών της δραματικής σχολής «Ίασμος» δημιουργεί ένα σύμπαν επιθυμίας και μνήμης που αναδημιουργεί μικρές αλλά αξιοσημείωτες καθημερινές στιγμές και αναδεικνύει την ευαίσθητη ματιά του συγγραφέα και την αγάπη του για τον άνθρωπο που μοχθεί , ερωτεύεται, ανησυχεί και συνεισφέρει με το ήθος του , τις δικές του δυνάμεις και τις αξίες του , στην δημιουργία ενός καλύτερου και βιώσιμου κόσμου.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Μίνως Βολανάκης
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : Γιάννης Κακλέας
ΜΟΥΣΙΚΗ: Ευανθία Ρεμπούτσικα
ΣΚΗΝΙΚΑ: Μανόλης Παντελιδάκης
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Νίκος Χαρλαύτης
ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Φαίη Κοκκινοπούλου, Δημήτρης Δεγαΐτης, Ιφιγένεια Αστεριάδη, Γιώργος Γιαννούτσος, Αλεξάνδρα Ταβουλάρη, Γιώργος Αμουτζάς, Ροζαμαλία Κυρίου,
Αφηγητής: Χρήστος Φερεντίνος.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ
ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΑΣΜΟΣ: ΤζένηΚάρνου, Σπύρος Κατσιάνος, Νίκος Κωνσταντόπουλος, Διονύσης Λανής,Φώτης Ματζοράκης,Ήρα Παπακωνσταντίνου,Αναστασία Πασιά,Δανάη Σταματοπούλου Αναστασία Τζελέπη.

Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

"Η Μικρή μας Πόλη" από τη Θεατρική Ομάδα Κυψέλης






Του κ. Ανέστη Κορνέζου
Εάν ζητούσαν από κοινό και ειδικούς να κατονομάσουν τον κατ' εξοχήν "Αμερικανό" συγγραφέα της περιόδου 1910-1945, αρκετοί υποθέτω πως θα κατέληγαν στον Thornton Wilder. Τα έργα του Wilder, μολονότι εκτυλίσσονται σε χώρους ή στιγμές με πολύ ιδιαίτερες ιδεολογικές και εθνικές προεκτάσεις, όπως μια μικρή επαρχιακή πόλη, κάποιο κατηχητικό σχολείο, η κάποιο οικογενειακό συμβάν την Hμέρα της Ανεξαρτησίας, δεν χαρακτηρίζονται από δογματικές αγκυλώσεις ούτε αποπνέουν επαρχιωτισμό, υπό την έννοια της περιορισμένης, γεωγραφικά, φιλοσοφικά, και κοινωνικά, εικόνας τους.
Tο σύνολο της φιλοσοφίας του συγγραφέα συμπυκνώνεται στο κορυφαίο έργο του "H Μικρή μας Πόλη", ένα από τα πιο δημοφιλή στην ιστορία του αμερικανικού θεάτρου. Όπως λένε χαρακτηριστικά, και χαριτολογώντας, οι Αμερικανοί κριτικοί, κάθε μέρα κάποιοι παρακολουθούν, σε κάποια πόλη της Αμερικής, τη "Μικρή μας Πόλη".
Το έργο του Wilder περιγράφει τη ζωή σε μία αμερικανική μικρή πόλη, όπου οι οικογένειες Gibbs και Webb μεγαλώνουν τα παιδιά τους στην ίδια γειτονιά. Ο Τζορτζ και η Έμιλι παντρεύονται και έπειτα από εννέα χρόνια η Έμιλι πεθαίνει στη γέννα. Πρόκειται για ένα οικουμενικό και διαχρονικό έργο σε σχέση με τον κύκλο της ζωής.
Αναμφισβήτητα το σκηνικό εγχείρημα του εκπαιδευτικού κ. Γιώργου Μπήτρου, διαπνέεται από μια ευφρόσυνη αφαιρετικότητα που αφήνει άπλετο χώρο στην ουσία του κειμένου. Η λιτή σκηνοθετική ματιά μαζί με την υποκριτική καθοδήγηση στους ηθοποιούς, εμπλούτισαν την οπτική απλότητα: Τα αόρατα οικιακά αντικείμενα, οι σκηνικές στιγμές όπως του γάμου και του νεανικού φλερτ είναι τέλεια σχεδιασμένες και υλοποιημένες, υπογραμμίζοντας τους συμβολισμούς του κειμένου.
Η ανάγνωση του σκηνοθέτη αποπνέει μεθυστικό άρωμα νοσταλγίας, ευαισθησίας και λυρισμού, αλλά ταυτόχρονα μάς επιτάσσει να ζήσουμε το παρόν όσο ποτέ άλλοτε. Το 2019 μια μελιστάλαχτη προσέγγιση δεν θα άγγιζε κανέναν, δεν θα υπενθύμιζε πόσο πολύτιμη είναι η ζωή. Πρόκειται για ένα έργο διαχρονικά επίκαιρο, το οποίο η ομάδα κατάφερε χωρίς ψευτορομαντισμούς να μας το υπενθυμίσει. Να αισθανθούμε κι εμείς για μιάμιση ώρα, πολίτες του μυθικού Grover's Corners.
Σκηνοθεσία: Γιώργος Μπήτρος
Παίζουν με τη σειρά που εμφανίζονται:
Αλέξανδρος Παλάι, Ηλίας Θωμάς, Ρίκι Φράτνικ, Μαρία Λυκούρη, Αρετή Κουκούμη, Βασίλης Παλαμιδόπουλος, Παρασκευή Γεννίτσαρη, Πέτρος Φλεμετάκης, Νεκταρία Κοπανά, Ευάγγελος Στενάκης, Παντελής Γκαρής, Ελεάνα Μπέση, Κωνσταντίνος Παπαμιχαήλ, Άκης Κουκουμής.
Μουσικές επιλογές: Ανέστης Κορνέζος
Φωτισμοί: Άκης Κουκουμής – Παντελής Γκαρής

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

"Ασκητική". H 7η παράσταση του Φεστιβάλ Θεάτρου. (04.08.2018)



 Του κ. Ανέστη Κορνέζου



«Μου δώσατε μια κατάρα, σας δίνω μιαν ευχή. Σας εύχομαι να ’ναι η συνείδησή σας τόσο καθαρή όσο η δική μου και να ‘στε τόσο ηθικοί και θρήσκοι όσο εγώ.» Ν.Καζαντζάκης
Για να εκτελέσει η τέχνη την όποια της αποστολή, προαπαιτείται να υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται μέσα τους για να δημιουργήσουν ουσία από το τίποτα. Και ο κ.Βασίλης Βασιλάκης έχει από χρόνια αποδείξει, γιατί θεωρείται από τους πλέον ακάματους εργάτες του θεάτρου. Ο άνθρωπος που δίδαξε Θέατρο στην Αίγινα όπως λίγοι, που ακόμα και μετά από χρόνια απουσίας του από το νησί οι φίλοι του τον προσφωνούν "δάσκαλο", που ώθησε πολλά ντόπια παιδιά να ασχοληθούν με την υποκριτική, επέστρεψε ξανά στον τόπο που τόσο τον αγάπησε.
Η Ασκητική, επιστρέφει στο νησί που τη γέννησε πριν κάποια χρόνια τέτοια εποχή, στην αυλή του 2ου Δημοτικού αυτή τη φορά, μετά από περιπλανήσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, αποσπώντας παντού διθυραμβικές κριτικές και δίνοντάς μας ξανά τη δυνατότητα να απολαύσουμε ένα λογοτεχνικό οδοστρωτήρα ο οποίος στη θεατρική του απόδοσή, προσφέρεται ίσως περισσότερο εύπεπτος απ’ ότι σε μια ενδεχόμενη ανάγνωσή του.
Ο κ.Βασιλάκης έχει μελετήσει το κείμενο και έχει κατανοήσει πλήρως ότι, το βασικό θέμα στη θε(ματ)ολογία του Καζαντζάκη δεν είναι το αν τίθεται υπό αμφισβήτηση η ύπαρξη του Θεού. Αυτό που διακυβεύεται είναι οι ιδιότητες, η μορφή κι ο τρόπος έκφρασης του Υπέρτατου Όντος, το οποίο φανερώνεται ασύμβατο και παραλλαγμένο από τις Γραφές. Η ποιητικά μορφοποιημένη εικόνα του Θεού, που σκιαγραφείται στην Ασκητική, είναι εντελώς διαφοροποιημένη από άλλες λογοτεχνικές εκδοχές που έχει κατά καιρούς παραθέσει ο Καζαντζάκης. Πρόκειται για μια δύναμη ασυνειδητοποίητη που στην προσπάθειά της να απαλλαγεί από πάσης φύσεως δεσμεύσεις και να κατακτήσει την αυτογνωσία, εξελίσσεται μέσω των ζωντανών οργανισμών και εμφυσά ψυχή στην ύλη.
Ο άνθρωπος λοιπόν, σώζει και σώζεται από τον Θεό (Salvatores Dei), τον βοηθά και συνεργάζεται με αυτόν με μια «τίμια» θα λέγαμε ανταλλαγή: ο μεν προσφέρει μια συνειδησιακή λειτουργία, ο δε το υπέρτατο αγαθό, το πρωταρχικό κατά τον συγγραφέα, ζητούμενο της ελευθερίας. (Για την ιστορία, παρόμοιες απόψεις έχουν διατυπώσει οι Bohme, Schelling και ο Bergson, του οποίου η σκέψη υπήρξε για τον Καζαντζάκη καταλυτική.)
Με έναν λόγο πεντακάθαρο και κρυστάλλινο, πότε η φιγούρα του και πότε μαζί με η επιβλητική σκιά του, ο κ.Βασιλάκης μεταφέρει με ρυθμό αυτόματων ριπών, μεταφυσικούς και οντολογικούς προβληματισμούς, πετυχαίνοντας το θαυμαστό: να αποφύγει την περσόνα ενός επί σκηνής φιλοσόφου που επιχειρεί να αποδώσει διανοητική εννοιολογία σε ένα ερμηνευτικά κλειστό σχήμα. Αντίθετα, μεταμορφώνεται στον στοχαστή καλλιτέχνη που εκφράζει τις βαθύτερες πνευματικές συλλήψεις με γλαφυρές ποιητικές εικόνες και σύμβολα, εξωτερικεύοντας τις ιδέες για τη ζωή και το θάνατο με τρόπο βιωματικό και βαθιά θρησκευτικό, κάτω από τον εναρκτήριο θρήνο φυσαρμόνικας.
Σκηνοθεσία - ερμηνεία: Βασίλης Βασιλάκης.
Θεατρική Διασκευή: Ευτυχία Δρούκα
Ενδυματολόγος: Δανάη Καββαδία
Φωτισμοί: Απόστολος Στράντζαλης
Φωτό: Ειρήνη Κουνάδη
Αρχή φόρμας
Τέλος φόρμας