Θεατρική Ομάδα Κυψέλης.... ένας χρόνος μετά...

Με δυσκολία μπορεί κανείς να δει και πάλι αυτές  τις φωτογραφίες από  την τελευταία παράσταση  της ομάδας μας, πέρσι  το Μάρτιο στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης.

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε χωρίς θέατρο, χωρίς  πρόβες, χωρίς  φώτα και προετοιμασία. Ένας χρόνος covit . Αυτό  τα λέει όλα. Ή μάλλον αυτό τα έκοψε όλα. Τα πάγωσε. Τα σταμάτησε.

Ας  θυμηθούμε έστω κι έτσι την τελευταία μας παράσταση πέρσι  το Φεβρουάριο - Μάρτιο παρουσιάζοντας το έργο "Μακαρίτης..... ενεργός  τώρα"  στην αίθουσα  του Πνευματικού Κέντρου Κυψέλης με  κάποιους θεατές να έρχονται με .... μάσκα. 

Ανυποψίαστοι ακόμα εμείς  τότε.

Και μόλις  τέλειωσε η τελευταία παράσταση , τέλειωσαν όλα. Έκλεισαν όλα.

Δεν έκλεισε όμως το κέφι μας, η όρεξη, η αγάπη και η διάθεση  για δημιουργία!!!!!

Ένας  χρόνος λοιπόν μετά.... θα μπορούσε να ήταν και το ετήσιο μνημόσυνο του "Μακαρίτη". Λέμε  τώρα εμείς.... γιατί υπήρχαν σκέψεις  και για το νούμερο 2..... Λέμε  τώρα εμείς......

Καλή αντάμωση  λοιπόν.........

Ευχαριστώ τη Μαρία, τον Ηλία, τον Παντελή, την Νεκταρία, το Βασίλη, τον Κωνσταντίνο, το Μιχάλη.

 

Το Θεατρικό Τμήμα του Μορφωτικού Συλλόγου Αίγινας σε εντατικές πρόβες.

 Στην τελική ευθεία έχουν μπει πλέον οι πρόβες  του Θεατρικού Τμήματος του Μορφωτικού Συλλόγου Αίγινας ο "Καποδίστριας". Οι πρόβες πλέον γίνονται στο Δημοτικό Θέατρο Αίγινας με όλους τους συντελεστές να κάνουν τις τελευταίες προσπάθειες πριν την πρεμιέρα.

  Ο χρόνος  προετοιμασίας αρκετός (από τον περασμένο Απρίλιο) μια που πρόκειται για ένα κλασσικό έργο  της παγκόσμιας δραματουργίας. " Το έργο  του Αμερικανού Άρθουρ Μίλλερ "Ψηλά από τη Γέφυρα" είναι ένα έργο που ανεβαίνει συχνά  στα μεγάλα κεντρικά θέατρα  των Αθηνών και μεταφέρει το θεατή στην Αμερική του '50  όπου χιλιάδες μετανάστες από όλες τις γωνιές  του πλανήτη κατέφθαναν στην Νέα  Υόρκη  για να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή.

Το όνειρο για μια καλύτερη ζωή, ο αγώνας  για επιβίωση, οι ανθρώπινες σχέσεις, τα ανομολόγητα και κρυφά πάθη πλέκουν ένα περίεργο αλλά εξαιρετικά ενδιαφέροντα ιστό κάτω από τη γέφυρα του Μπρούκλιν.

"Εκείνος κι Εκείνος… στο αλάτι"

 

Ο Λευτέρης Ελευθερίου και ο Αντώνης Κρόμπας, παρουσιάζουν την Stand Up Comedy, "Εκείνος κι Εκείνος… στο αλάτι" την Πέμπτη 22 Αυγούστου στο Λαογραφικό Μουσείο. .

O Λευτέρης Ελευθερίου και ο Αντώνης Κρόμπας είναι οι ‘εκείνος κι εκείνος’, όπου σε ένα καταιγιστικό δίωρο σχολιάζουν, σατιρίζουν, υποκρίνονται, εκνευρίζουν κι ερεθίζουν το κοινό.

Του θέτουν ερωτήματα, του απαγγέλουν ποιήματα, του κάνουν τράκα χρήματα, του συγχωρούν τα κρίματα και άμα δεν έρθεις να τους δεις μπροστά σου φίλε θα το βρεις
…γιατί έχει ο καιρός γυρίσματα!

Ώρα έναρξη παράστασης 21:30 Γενική είσοδος 12 ευρώ και προπώληση στο Κέντρο Τύπου 10 ευρώ

Μαρία, τι να πρωτοθυμηθώ;

 Λένε πως η γιορτή κρατάει τρεις μέρες. Άλλοι λένε οκτώ. Άλλοι σαράντα. Ε, δεν θα τρελαθούμε κιόλας. Στην περίπτωση της Μαρίας, η γιορτή κρατάει όλο το χρόνο. Και για να ακριβολογούμε ... μια ζωή. Μάλλον η ζωή της είναι μια γιορτή. Κι έτσι έχει κάνει και τη δική μας ζωή... μια γιορτή.

 Μαρία Λυκούρη λοιπόν! Τι να πρωτοθυμηθώ! Όχι μόνο εγώ, αλλά και όλοι μας. Όλοι όσοι είχαμ τη χαρά και την ευλογία να είμαστε δίπλα σου, να συνεργαστούμε, να πορευτούμε στις πρόβες, στις παραστάσεις, πάνω και κάτω από τη σκηνή.

Τι να πρωτοθυμηθώ; Τι να πρωτοθυμηθούμε;

  Το σίγουρο είναι ότι άργησα λίγο να γράψω τούτο το κείμενο. Ο Δεκαπενταύγουστος βλέπεις. Αλλά είναι και τόσα πολλά. Γιατί βρε Μαρία είναι οι μνήμες από το 2006. Και τώρα είμαστε στο 2019!!!

  Ήσουν τότε στο "Διακοπές στα Μέθανα" και μετά σε συνάντησα στον "Ανεμόμυλο του Ξενοφώντα" εκεί δίπλα. Μετά σε είδα "Μια καινούργια μέρα"  όταν έπαιζες στο "Γαμήλιο Εμβατήριο" και μετά να κερνάς κρασί από τα τρία βαρέλια στα "Πέρσινα ξινά σταφύλια". Θυμάσαι Μπου - μπου; Και είπες να πας στα αλώνια! Τι το ήθελες πες μου; "Γύρω - γύρω όλοι και η γριά στ' αλώνι" και μετά να σου πάλι "Ένα χρόνος πέρασε μα η  γριά δε γέρασε". Γι αυτό  έφυγε και μετακόμισες  στη "Μικρή μας πόλη". Αλλά ήταν μικρή και δεν σε χώραγε εκείνη η πόλη. Γι' αυτό ξανάρθες στα "Περσινά ξινά σταφύλια(2)". Κι εκεί που όλα είχαν πάρει  το δρόμο τους εσύ μπήκες σε καράβι  και σιγοτραγούδησες "Εδώ καράβια χάνονται.... κουμπάρες αρμενίζουν". Τι τράβηξες πραγματικά!!! Και μόλις έπιασες στεριά σε περιμέναμε μεγαλύτερα βάσανα  στο σπίτι με μια γριά αλλοπαρμένη που κράταγε η σκούφια της από τη "Mona Litsa". Είπες τότε από το πολύ βάσανο να γλυκαθείς και να κεράσεις  "Γλυκό φιστίκι" Δεν ήταν κι άσχημα; Γι' αυτό τράβηξες για την "Αυλή των θαυμάτων" Τι όμορφα που ήταν τότε; Και από εκεί σε ξαναείδα στο σινέ της "Ζηνοβίας". Ε λογικό ήταν και αναμενόμενο να το κάνεις το έγκλημα! Γιατί άνθρωπος είσαι κι εσύ! Και τι έγκλημα! "Έγκλημα στο Χαλικάκι" Όχι παίζουμε δηλαδή. Όμως και πάλι ξανάρθες στη "Μικρή μας πόλη" 

Μόνο που η πόλη αυτή είναι μικρή για  το ταλέντο σου. Γιατί πλημμύρισε από το ταλέντο και το ταπεραμέντο σου.Από τη δροσιά και την αμεσότητά σου.

 

Μαρία τελικά είδες πόσα θυμήθηκα; Πράγματι είναι πολλά όλα αυτά που έχουμε ζήσει. Και ήταν και είναι πολύ όμορφα και δυνατά.

Μαρία Λυκούρη λοιπόν!!!

Το πιό αναγνωρίσιμο πρόσωπο της Θεατρικής Ομάδας Κυψέλης. Ταυτισμένη με την ομάδα και η ομάδα με αυτήν.

Μια ζωή!

Ένα πηγαίο ταλέντο, αθώο, ακατέργαστο, με μια σπάνια έμφυτη τεχνική και μέτρο. Ένα ταλέντο που παντρεύτηκε με πολύ δουλειά και τεράστια αγάπη και αφοσίωση για όσα κάναμε όλα αυτά  τα χρόνια.

Οι φωτογραφίες γεμίζουν τοίχους ολόκληρους.Ίσως και πολυκατοικιών. Τι να πρωτοδιαλέξω!!!

Ας είναι.

Να είσαι καλά Μαρία. Να είσαι πάντα γερή, δυνατή, υγιής, γεμάτη όρεξη για δουλειά. Ακούραστη και γελαστή συγχρόνως, όπως μόνο εσύ μπορείς να είσαι.

Σε ευχαριστούμε για όλα. Και περισσότερο για  τις στιγμές, τις σκηνές, τα όμορφα φωτεινά, χαρούμενα βράδια στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης.

   Μια συγκλονιστική παράσταση φιλοξενεί σήμερα Παρασκευή 9 Αυγούστου το 9ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας στην αυλή του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας με ώρα έναρξης στις 21.15.

Πρόκειται  για "Τα τετράδια  της Ανζέλ Κουρτιάν" μια μαρτυρία ζωής  που έχει περιοδεύσει από το 2017  σε όλη την Ελλάδα , σε Κύπρο και Γαλλία.  Το έργο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και η πλοκή του διατρέχει ολόκληρο  το 20ο αιώνα.

1915. Γενοκτονία των Αρμενίων. 

Χρόνια μετά, η Ανζέλ Κουρτιάν, ζώντας πια στην Ελλάδα, αφηγείται το οδοιπορικό του διωγμού της οικογένειάς της και ολόκληρου του έθνους της.  Η μάνα-μοδίστρα. Οι δυο της αδελφές.

Τα πρώτα ευτυχισμένα χρόνια.  Και ύστερα βιώνουν τις συνέπειες της διαταγής εξολόθρευσης των Αρμενίων.  Γίνονται αυτόπτες μάρτυρες της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Ένα οδοιπορικό από την Προύσα ως τη Σμύρνη... Και από εκεί στην Κρήτη και την Κοκκινιά.

Ο πόλεμος και η προσφυγιά καταγράφονται μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, της μικρής Ανζέλ.  Με τον φόβο και τον θάνατο...

Με τα γέλια και τις χαρές...  Με τις μουσικές και τα τραγούδια που σημάδεψαν τη ζωή της.

Μια αληθινή ιστορία. Μια συγκλονιστική μαρτυρία.

Η Ανζέλ Κουρτιάν θυμάται τα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή της...

Μέσα από τα μάτια της βλέπουμε την ιστορία του Αρμενικού λαού και του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας.

Όπως τα έζησε η ίδια... Όπως τα βίωσε ένα μικρό παιδί.

Όπως τα έγραψε αργότερα, στα μαθητικά τετράδια των εγγονιών της...

Τα τετράδια της Ανζέλ Κουρτιάν αποτελούν μια παράσταση – μαρτυρία για τη Γενοκτονία των Αρμενίων (1915) και τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922), βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο της Ανζέλ Κουρτιάν (εκδ. Πλέθρον).

Η παράσταση τελεί υπό την Αιγίδα της Πρεσβείας της Δημοκρατίας της Αρμενίας στην Ελλάδα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Θεατρική διασκευή του ομότιτλου βιβλίου – Σκηνοθεσία – Ερμηνεία:

Χριστίνα Αλεξανιάν

Στα ηχογραφημένα τραγούδια της παράστασης συμμετέχουν:

Φωνή: Μαρία Σπυριδωνίδου

Πολίτικο λαούτο – Μπαγλαμάς: Κώστας Γεδίκης

Βοηθός Σκηνοθέτη – Οργάνωση Παραγωγής: Κώστας Καρασαββίδης

Σκηνικά – Κοστούμια: Μυρτώ Καραπιπέρη

Μοδίστρα: Πέννυ Τσομπανάκη

Φωτογραφίες: Δημήτρης Καλογερής

Trailer: Κώστας Κουφιόπουλος

Γραφίστας: Γεράσιμος Αμπάτης

ΠΑΡΑΓΩΓΗ:

Πολιτιστικός και Αθλητικός Οργανισμός Δήμου Νέας Σμύρνης

Γενική Είσοδος: 12 Ευρώ, προπώληση: 10 Ευρώ.